-biliyorsun andrei,
bu gece senin için bir şiir yazdım. şimdi onu okumak istiyorum,
bir ev nedir?
belki bir paltodur, belki de
yağmur yağdığında bir şemsiye.
şişelerle, bezlerle
tahta ördekler,
perdeler ve yelpazelerle dolu.
buradan hiç ayrılmak istemiyorsun,
demek ki,
içine giren herkes için
ev bir kafestir.
senin gibi karları izleyen
bir kuş için bile...
-çok iyi, ama aşırı üzücü...
"nosthalgia" için italya'ya gelen tarkovsky'nin, italyan şair tonino guerra ile sohbetinden...
moscow elegy, aleksandr sokurov.
belki biraz fazla gerçekçi üzücü o yüzden üzücü.
YanıtlaSiltükancı,
YanıtlaSilhemen sonrasında şair guerrra diyor ki; "biraz umut var".
dün gece izledik de, yeniden. sokurov, büyük bir saygı, sevgiyle ve o etkileyici sanatçı gözüyle anlatmış tarkovsky'yi. nosthalgia'yı çektiği, aslında hasta olduğu, ülkesinden sürgün, acılı dönemden gerçek görüntüleri, filmden sahnelerle harmanlamış. tarkovsy nosthalgia'nın çekimlerinde çok enerjik, güler yüzlü ve ekibiyle sıcacık bir iletişim içinde. ama yalnızken, kireç badanalı bir duvara yaslanıp düşüncelere daldığında meselâ, yüzündeki hüzünlü derin çizgiler çok fark ediliyor...
Çok üzücü sahiden de..
YanıtlaSilDeli bir adam size,kendinizden utanmanızı söylüyorsa,ne biçim bir dünyadır burası...
YanıtlaSilTarkovsky
deli anne,
YanıtlaSilanlatıcı bir yerde diyor ki; "tarkovsk'yi hayatı boyunca izleyen büyük kuşkuları ve temiz düşünceleri, onu, gitmek zorunda bırakıldığı batıda da izledi. ne yaparsa yapsın, nerede yaşarsa yaşasın". hayatı acı doluydu ve "her şeye rağmen, hayat hep mutluluk demek değil" olgunluğunda, yeteneği için hakkıyla aldığı övgülerden hiçbir zaman başı dönmemiş büyük bir sanatçı...
âwdil,
YanıtlaSilsizi görünce tam da "neredesiniz siz, bloga geliyorum kapı duvar!" diye ufak bir çığlık atacaktım ki, baktım dönmüşsünüz. her şey yolunda, peki. böyle iyi:)
Evet hamd olsun.Tarskovsky'den iktibas yaptığınızı görünce hemen cevap yazma gereksinimi duydum.Zira sinema endüstrisinde ender yetişir yönetmenlerdendir.Sinemayı temsili bir sanat şeklinde ele alan bildiğim tek yönetmendir.
YanıtlaSilTelefondan yazdığım için pek kuvvetli bir cevap yazamıyoruz ama,yinede kusura bakmayın. :)
rica ederim. seslenmeniz bile yeter. iyi olmanıza çok sevindim:)
YanıtlaSil"bu gece senin için bir şiir yazdım"
YanıtlaSilbir ev nedir?
...
evli olmayan nerden bilsin bunu:)
ancak tahmin yürütebilir:
"belki bir paltodur, belki de....."
gibi.
sahi "evlenmek" için ev şart mı?
samanlık seyran oluyorsa, şart değilmiş:)
elegy'nin içeriği de tam bunu diyor sanırım?
:) baştan sona okudum, olmadı sondan başa okudum. baktım sonra, düşündüm. ama ne yorum yapacağımı bilemedim sevgili zihni:)
YanıtlaSilmaç yapanların topunu kaçıran yaramaz çocuk olmak geldi içimden onu yaptım, filmi izle(ye)meyince bu yapılırdı, sana şımardım biraz:)
YanıtlaSilbu durumda eleştiremezsin, yorum yapamazsın tabi ki:))
valla öyle oldu. yalnız, topu kesmeyeceksin di mi:))
YanıtlaSildiğer yandan, filmi bu ikinci izleyişimde farkettiğim, aklımda en çok kalan sahnelerin evler olduğuydu. guerra ile şu şiirli sohbetin yapıldığı ev meselâ, balkonu, loş, sessiz ama yaşayan, canlı... bir de andrei'nin çocukluğunda ailesiyle ilkbahar, yazları geçirdiği köy evinden görüntüler vardı. hatta bir kez yanmış ve restore edilmiş bir köy evi (tam burda ayna'daki ev geldi gözlerimin önüne). anlatıcıya göre, o zamanlar sıcacık olan bu ev artık hiçbir şekilde ısıtılamıyormuş. çünkü boş, sahiplerini kaybetmiş bir ev...
"topu kesmek" mi?
YanıtlaSilben karpuz bile kesemem kanar diye:)
film karelerinden anlattıkların hayal dünyası kurmaya itiyor beni. O ne öyle egzotik bir dünya:) sanki mezepotamyayı anlatıyorsun. bu filmi izlemeye yeltensem şimdi, bütün cd'ciler kepenk kapatabilir:) ama risk almaya değer yinede...
hımm. bilmem ki, ben hafızası zayıf biriyim. ve istiyorum ki, izlediklerim buraya kaydolsun. çok sonra hatırlamak için. sadece bu..:)
YanıtlaSil